Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 23 juni 2016

De argumenten eerst

‘Juist bij dispuut in kleine kring is het belangrijk dat je eerst uitputtend alle zakelijke argumenten op een rijtje zet, want daar is de kans op besluitneming op basis van emoties het grootst’. Aldus ons jongste politiek actieve lid Sander Gundogan aan het eind van ons Voorstelgesprekje.

Je bent lid van D66 sinds 2012. Was daar een specifieke aanleiding toe?
Dat was het jaar van mijn afstuderen. Na mijn VWO aan het J.P. Thijsse-college heb ik aan de UvA eerst een jaar Media en Cultuur gestudeerd en ben toen geswitcht naar Criminologie aan de VU. Een van de vakken was Rechtsfilosofie. Daar raakte ik onder de indruk van de gedachte van, naar ik meen, Aristoteles, dat je pas een volwaardig burger bent als je je ook wilt inzetten voor de Polis, de stad.

Waarom werd het D66?
Dat vond en vind ik de partij met het meeste realisme. Vroeger heette dat geloof ik pragmatisch – met als makkelijk verwijt opportunistisch – maar ik zocht een politieke stroming die in zijn denken niet belemmerd wordt door oude emoties en vastgeroeste denkpatronen. Na veel gezinsdiscussies aan tafel besloten mijn moeder en ik lid van D66 te worden.

Kozen jullie voor de liberale of de sociale inslag van de partij?
Die zijn natuurlijk aanvullend, niet tegengesteld. Als ik dan moet kiezen, neig ik meer naar de sociale kant. En ik denk mijn moeder ook.

Je woont nog thuis en je hebt geen vaste baan. Liggen criminologen slecht in de markt?
Kennelijk. Het is een studie die opleidt voor een advies- of beleidsfunctie. En die worden in economisch moeilijke perioden nu eenmaal het eerst niet opgevuld. Gelukkig zie je de laatste tijd in het bedrijfsleven – verzekeraars, digitale beveiligers –  de vraag naar criminologen wat toenemen, maar bij de overheid, FIOD bijvoorbeeld, is de rem er nog niet af.

Heb je wel eens het idee dat je Turkse achternaam afschrikt?
Vanuit het gewone dagelijkse leven kan ik geen voorbeeld van achterdocht, laat staan achterstelling, oproepen. Of mijn sollicitatiebrieven onderaan worden geschoven weet ik natuurlijk niet. Ik weiger dat ook te denken, want dan kan je wel aan de gang blijven. Hoeveel mensen met een wat ‘rare’ achternaam wonen er wel niet in ons land? Komen al die brieven onderaan de stapel?

Bij de verkiezingen van 2014 stond je op plaats 6 van de lijst. Gelukkig dat je nu al carrousellid bent geworden?

Niet dat ik verteerd wordt door politieke ambitie, wel dat ik nu naar de maatstaven van Aristoteles een volwaardig burger ben geworden! Ik vind dat je de politiek niet voor jezelf, voor je eigen glorie of belangen moet doen. Mijn bijdragen aan de fractie steek ik altijd in op basis van de inhoud, het gaat om de afweging van de argumenten. Mede door mijn studie besef ik heel goed dat met name in kleine kring, en dat is de Castricumse politiek, de valkuil van de ‘vriendenclub’ vlak om de hoek ligt.

Jan Schipper
15 juni 2016