Steun ons en help Nederland vooruit

vrijdag 15 juli 2016

Even Voorstellen: Fred Lindhout

…, en de markt met mate

 

We spraken, sociaal-liberalen immers, over publiek versus privaat. Wat Fred (73) en Hilde Lindhout betreft is het neo-liberalisme in met name de gezondheidszorg veel te ver doorgeschoten. ‘Als ervaringsdeskundige en als oud plaatsvervangend voorzitter van de NFK verwerp ik de idee dat er een ‘markt’ voor gezondheidszorg zou moeten bestaan. Natuurlijk, voor de efficiëntie werkt de markt soms wel heilzaam, maar laten we toch vooral de menselijke waarden boven de economische blijven stellen’.

NFK staat voor Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties, toch?
Ja, jaren geleden al werden we met de ziekte geconfronteerd en ben ik me gaan verdiepen. Eerst was ik voorzitter van een van de aangesloten organisaties. Zo’n 7 jaar geleden vroeg Els Borst, welbekend, me om naast haar als plaatsvervangend voorzitter van de Federatie te willen optreden.

Was u al D66-er of heeft Els u verleid?
Ik ben pas een jaar geleden lid geworden. Het werk bij de NFK kreeg weer een politieke dimensie, vooral wat betreft het dossier dure geneesmiddelen. Een dossier waarmee ik al meer dan 10 jaar actief bezig ben. Alleen bezwaar maken is dan niet genoeg, je wilt ook meepraten en verbeteringen realiseren. Aansluiten bij een politieke partij was dan verstandig en dat werd, op aanraden van Hilde die al sinds de oprichting sterke affiniteit met D66 heeft, deze politieke partij. Heel vroeger, in de tijdgeest van Aantjes, zag ik nog wel wat in het CDA, maar verder heb ik in mijn hele leven niet anders dan D66 gestemd.

U woont pas een paar maanden in Castricum en bezoekt met regelmaat de fractievergaderingen. Ook bent u gaan kijken bij Raadsvergaderingen.
Ondanks de drukte van werk en gezin zijn wij beiden ons hele leven maatschappelijk erg actief geweest. Veel vrijwilligerswerk, binnen een volleybalclub, jongerenwerk binnen een kerkelijke organisatie, een SOS dienst en later dus de patiëntenverenigingen. Samen met mijn vrouw hebben ik in 2006  een inloopcentrum voor kankerpatiënten in Den Haag opgericht. Iets doen voor de maatschappij – voor anderen – zit in onze aard. En nu in Castricum wil ik ook wat doen. Toen ik uw oproep aan ons, Castricumse D66- leden, las om wat actiever te worden, dacht ik: een ideale combinatie om in mijn nieuwe woonplaats in te groeien en mensen te leren kennen.

U kwam uit Den Haag?
Geboren en getogen. Na mijn studie wiskunde en informatica in Leiden en Delft ben ik wetenschappelijk medewerker geworden bij het CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) en later plaatsvervangend directeur bij het Rijksopleidingsinstituut. Nog later, toen ik in Utrecht Directeur Bedrijfsvoering werd van de Universiteit Humanistiek, zijn wij Hagenaars gebleven. We zijn naar Castricum verhuisd vóórdat ons huis in de wijk Ockenrode te groot en te bewerkelijk zou gaan worden. Twee van onze vier kinderen wonen hier in de buurt en zo vonden wij hier een geschikt appartement met winkels in de buurt.

Universiteit Humanistiek? In Utrecht?
Ja, dat is een zelfstandige wetenschappelijke instelling die o.a. geestelijke verzorgers opleidt voor de publieke sector: voor gevangenissen, defensie, ziekenhuizen en tegenwoordig ook de gezondheidszorg in bredere zin (o.a. de ethiek van de gezondheidszorg). Onderschat het niet, toch wel een 500 studenten met een mix van jongelui en mensen die bij nader inzien (na een kortere of langere professionele carrière op basis van een eerder behaalde HBO- of WO-opleiding) toch een ander, zinvoller en dienstbaarder, beroep willen uitoefenen.

Een Bêta-man voor de organisatie en financiën van een opleidingsinstelling met het aureool van de softe sector?
Het was even wennen, voor beide partijen. Maar dat ging snel goed. Met gezond verstand en goede instelling kan je ver komen, juist in een wereld vol sociale wensen en harde financiële grenzen: na een jaar waren de financiën op orde en kon ik zoetjes aan het touw wat laten vieren.

U hebt voor de Castricumse samenleving nog wat energie over?
Dat denk ik, dat hoop ik ook. Van Hilde moet ik het wat rustiger aan gaan doen, niet meer hele dagen het land in. Maar lokaal wil ik nog wel een steentje bijdragen. Van Sander Gundogan las ik dat hij geïnspireerd werd door Aristoteles, die stelde dat je als burger pas echt meetelt als je ook bijdraagt aan je samenleving. Dat is me uit het hart gegrepen.

En dan een interruptie van echtgenote Hilde: ‘Dat hoeft niet persé georganiseerd of in clubverband hoor; vrijwilligerswerk, mantelzorg en dat soort activiteiten vallen daar ook onder; misschien ben ik nog wel intenser D66-er dan jij Fred.

Jan Schipper
11 juli 2016